Blogs van advocaten
in Amsterdam

Sponsorovereenkomst; onderhandelingen of definitieve overeenstemming?

Sponsorovereenkomst; onderhandelingen of definitieve overeenstemming?

Op 6 augustus 2013 heeft de Voorzieningenrechter van de Rechtbank Amsterdam een uitspraak gedaan met betrekking tot een sponsorovereenkomst tussen Adidas en de nationale atletiek federatie van het Verenigd Koningrijk (“UKA”). 
 
Nadat partijen al meer dan een jaar hadden onderhandeld over de voorwaarden van een nieuwe sponsorovereenkomst, brak UKA de onderhandelingen af. Kon dat omdat partijen nog onderhandelingen voerden of was er al definitieve overeenstemming bereikt over de sponsorovereenkomst?
 

Sponsorovereenkomst; matching right

Het ging in deze zaak om het volgende.
UKA sponsort Adidas sinds 2005 met geldbedragen en met speciaal ontworpen sportkleding voor de atleten van UKA. De tweede sponsorovereenkomst liep van 1 januari 2009 tot en met 31 december 2013. De overeenkomst bevatte een “matching right” waarin is bepaald dat UKA 9 maanden voor het einde van de overeenkomst, dus vanaf april 2013, het recht heeft om met andere partijen te onderhandelen over een sponsorovereenkomst. Wanneer met die derde partij bijna overeenstemming is bereikt kan die overeenkomst worden voorgelegd aan Adidas en heeft Adidas het recht om op de key terms te “matchen”. 
 
Eind 2011 zijn partijen in onderhandeling getreden over verlenging van de overeenkomst per 1 januari 2014. Hoewel de onderhandelingen stroef verliepen, hadden partijen op een aantal punten overeenstemming bereikt. 
 
Op enig moment had UKA een beter aanbod van Nike ontvangen en wenste zij met Nike in zee te gaan. Adidas protesteerde daartegen en stelde zich op het standpunt dat tussen partijen reeds een overeenkomst tot stand was gekomen. Adidas vorderde derhalve nakoming door UKA van de nieuwe sponsorovereenkomst, althans een gebod om verder te onderhandelen over de nog openstaande punten. 
 
UKA stelde zich in de procedure op het standpunt dat nog geen definitieve overeenstemming was bereikt. Zij vond dat het haar derhalve vrij stond om met Nike te onderhandelen. UKA stelde verder dat zij Adidas nog in de gelegenheid had gesteld om conform het matching right het aanbod dat zij van Nike had gekregen te ‘matchen’. Adidas was daar echter niet in mee gegaan.

Essentialia en subject to contract

De Rechtbank Amsterdam kwam tot het volgende oordeel.
 
De rechtbank stelt allereerst vast dat het UKA vanwege het overeengekomen matching right vanaf 1 april 2013 vrij stond om met derde partijen te onderhandelen over het contract, waarna het eindresultaat aan Adidas kan worden voorgelegd met de vraag of zij wenst te “matchen”. 
 
De rechtbank oordeelt tevens dat uit de bewoordingen de e-mails tussen Adidas en UKA kan worden afgeleid dat partijen, hoewel de voorwaarden en hoofdlijnen van de nieuwe overeenkomst voortbordurend op de eerdere overeenkomsten al in het concept stonden, nog geen definitieve overeenstemming hadden bereikt. In die e-mails wordt namelijk gesproken over “draft”. De rechtbank vindt voorts dat de hiernavolgende opmerking van UKA: 
moving for our handshake to a formal agreement
niet zo kan worden opgevat dat men toen al overeenstemming had bereikt. Wel kan daaruit volgens de rechtbank worden afgeleid dat UKA tempo wilde maken bij de totstandkoming van definitieve bindende afspraken. 
 
Verder oordeelt de rechtbank dat bij de vraag welke de “essentialia” van een overeenkomst zijn, geen geobjectiveerd antwoord behoeft en dat ook de subjectieve beleving van een partij relevant kan zijn bij de beoordeling daarvan. In dit geval heeft Adidas kunnen begrijpen dat bepaalde, nog niet overeengekomen bestanddelen van het contract, gegeven de vasthoudendheid daaraan van UKA, voor haar kennelijk als zeer belangrijk voor het bereiken van de overeenstemming waren. 
 
Tevens vindt de rechtbank dat het bovenaan de concepten genoemde “subject to contract” van belang is. De rechtbank stelt ten aanzien hiervan:
 
De toevoeging “subject to contract” behoeft weliswaar niet van doorslaggevende betekenis te zijn, maar Adidas heeft wel moeten begrijpen dat UKA aan die toevoeging op zijn minst enig belang toekende, te meer daar UKA een partij is uit het Verenigd Koninkrijk, in welk land een dergelijke bepaling niet ongebruikelijk is en, naar UKA heeft gesteld en Adidas niet heeft betwist, in de regel tot gevolg zal hebben dat een niet ondertekende overeenkomst in beginsel niet bindend is. De tijdens de onderhandelingen door UKA aan Adidas gezonden e-mailtjes waarin hij aandringt op het “finaliseren” van de overeenkomst door Adidas duidde er bovendien voorshands op dat UKA op haar beurt er ook niet van uitging dat Adidas reeds aan de afspraken gebonden was.

Advocaat contractenrecht

Uit de hiervoor besproken uitspraak blijkt dat langdurig onderhandelen niet snel leidt tot een definitieve overeenkomst, indien een partij vasthoudend is en daarbij aangeeft dat bepaalde punten voor haar kennelijk als belangrijk voor het bereiken van overeenstemming worden gezien. Tevens moet voorzichtigheid worden betracht bij onderhandelingen met een Engelse partij. Dergelijke partijen maken vaak gebruik van “subject to contract” voorbehouden die de totstandkoming van een overeenkomst belemmeren. 
 
Indien u vragen heeft over onderhandelingen en (of) overeenkomsten kunt u vrijblijvend contact opnemen met advocaat contractenrecht mr. Lisa Jie Sam Foek (020 52 10 100).
 

Categorie├źn

Juridisch actueel

Movie

Contact form